Total Talent Management: waarom het niet lukt

Samenvatting

Total Talent Management strandt vaak op gescheiden budgetten voor vast en flex, waardoor afdelingen op hun eigen kosten sturen in plaats van op totaalcapaciteit.

Financiële structuur blokkeert Total Talent Management

Sonja Prins van Workforce Consulting ziet Total Talent Management (TTM) bij veel organisaties wel op de agenda staan, maar in de uitvoering nauwelijks van de grond komen. De rem zit volgens haar niet in visie of bereidheid, maar in de financiële inrichting: formatie staat vaak centraal of strategisch geparkeerd, terwijl inhuur en flex via afdelingsbudgetten lopen. Dat klinkt logisch, maar het maakt integraal sturen op totale personeelskosten lastig. Zodra vaste bezetting en externe inzet in verschillende financiële kolommen zitten, ontstaat automatisch deeloptimalisatie en dus een stuurconflict tussen afdelingen en het organisatiebelang.

Verkeerde prikkels maken inzet reactief

Die gescheiden budgetten geven volgens Prins prikkels die je meteen terugziet op meerdere niveaus. Operationeel lossen teams capaciteitstekorten ad hoc op met tijdelijke inhuur als er geen formatieplaats beschikbaar is. Daarmee blijft ander talent buiten beeld, zoals interne opties of inzet die net buiten het eigen budget valt, en houdt de organisatie een reactieve en dure cyclus in stand. Tactisch werkt het door in gebrek aan integraal inzicht in formatie én flex, waardoor organisatiebreed plannen en vooruitkijken moeilijk blijft. In deze lezing vraagt TTM daarom geen nieuw model, maar een expliciete keuze voor één blik op instroom, doorstroom en externe inhuur, inclusief freelancers, uitzendkrachten, gedetacheerden en SoW-inhuur.