Wet platformwerk: gevolgen voor meer dan alleen platformbedrijven

Samenvatting

De Wet Platformwerk pakt in 2026 ook regels uit voor intermediairs, HR-tech en werkgevers die algoritmes en AI gebruiken om werk te organiseren.

Wet Platformwerk raakt bredere groep

De Wet Platformwerk is de Nederlandse vertaling van de verplichte Europese Platform Work-richtlijn en wordt vaak gekoppeld aan Uber, maaltijdbezorgers en andere platformbedrijven. In ZiPTalk leggen platformexpert Martijn Arets en Hugo-Jan Ruts uit dat die framing te smal is. Wie algoritmes inzet voor matching, planning of beoordeling kan met dezelfde regels te maken krijgen, ook als het bedrijf geen platform is en zelfs als het niet met zzp’ers werkt.

Arets noemt de naam van de wet daarom misleidend: het gaat volgens hem om regels met een brede toepassing op technologie die arbeid organiseert, niet alleen om klassieke platformmodellen.

Platformmechanismen buiten de platformsector

Arets benadrukt dat platformen de toegang tot werk hebben vergroot en veel flexibiliteit bieden in wanneer mensen werken. Tegelijk zet hij daar een duidelijke kanttekening bij: die autonomie blijkt in de praktijk beperkt en afhankelijk van meerdere factoren.

Ook de definitie van platformwerk schoof op. Waar het begon als een digitale marktplaats die vraag en aanbod bij elkaar brengt en de voorwaarden van het werk bepaalt, ziet Arets het steeds vaker terug als mechanisme om arbeid te organiseren in meer sectoren en zelfs binnen organisaties, bijvoorbeeld via interne platformen en regionale pools.