ZZP-tarief: vergelijken met cao en veelgemaakte fouten

Samenvatting

Een zzp-tarief vergelijken met een cao geeft snel een vertekend beeld, waarschuwt Wilmar Dik, zeker bij Fair Pay-starttarieven in film en AV.

Cao-vergelijking bij zzp-tarief schuurt

Wilmar Dik stelt dat een cao als vertrekpunt voor het berekenen van een zzp-tarief logisch kan lijken, maar vaak misgaat doordat loondienst en zelfstandig ondernemerschap fundamenteel verschillen. Als je die verschillen niet meerekent, legitimeert de vergelijking juist lagere tarieven, vooral in sectoren waar zelfstandigen voor opdrachtgevers soms al goedkoper uitpakken dan werknemers in loondienst.

In de discussie over Fair Pay in de AV-sector ziet Dik hoe bepalend de aannames onder de rekensom zijn. De Fair Pay-richtlijn voor zzp-starttarieven in de film- en AV-sector moet een ondergrens zijn voor onderhandeling en contractvorming. Dat noemt hij positief. Tegelijk wijst hij op een spanning: zodra tarieven tot stand komen in gesprekken met opdrachtgevers, producenten en belangenorganisaties, gaat het niet alleen meer over wat een zzp’er nodig heeft, maar ook over wat partijen willen betalen.

Fair Pay: fiscale houvast is geen economie

De AV/Film-sector maakte ook afspraken met de Belastingdienst over verantwoorde zzp-inhuur. Dat kan fiscale houvast geven, maar volgens Dik zegt dat nog niets over economisch gezonde zelfstandigheid.

Voor 2026 beginnen de zzp-starttarieven bij €29,16 per uur en zit de helft van alle niveaus onder de €37 per uur. Dan draait alles om de onderliggende rekensom, waaronder de aanname over declarabele uren.