Aanbestedingswet: bij inhuren via broker of MSP zijn er knelpunten

Samenvatting

Aanbestedingswet botst met broker- en MSP-inhuur als het marktmodel in de praktijk doorschuift naar besloten selectie en voorkeursbehandeling.

Aanbestedingswet onder druk bij marktmodel

Steeds meer overheidsorganisaties stoppen met een dynamisch aankoopsysteem (DAS) en stappen over op inhuren via een broker of managed service provider (MSP). Rémon van Buuren (Workforce Consulting) wijst erop dat dit marktmodel aanbestedingsrechtelijk bijzonder is: de aanbestedende dienst contracteert doorgaans één partij, terwijl de mededinging tussen leveranciers pas ná de gunning plaatsvindt, bij het invullen van concrete aanvragen.

Die opzet schuurt met de Aanbestedingswet zodra transparantie ontbreekt. De centrale vraag: wanneer verandert een transparant marktmodel ongemerkt in een onrechtmatige voorkeursbehandeling? Van Buuren bespreekt hierbij jurisprudentie en inzichten van juridisch experts, juist omdat publieke organisaties dit model steeds vaker inzetten bij grote inhuurvolumes en een breed scala aan functieprofielen.

Waar de juridische valkuilen zitten

Een eerste spanningsveld raakt aan direct handmatige gunning en marktverdringing (Art. 1.9 AW). Als een broker inhuuraanvragen niet transparant en openbaar uitzet, verschuift de competitie naar achter de schermen en kan een besloten selectie ontstaan die mededinging doorkruist. Ook één-op-één contracteren van eigen wervingen uit het netwerk van de aanbestedende dienst kan de eerlijke mededinging omzeilen.

Daarnaast ontstaat frictie rond gelijke behandeling wanneer brokers of MSP’s ook eigen personeel detacheren. Zodra zo’n partij ook eigen kandidaten mag voordragen, staat de onafhankelijke rol onder druk en wordt strakke kaderstelling in de uitvoering bepalend.